Lintjesregen in Almelo 2018

Almelo, 26 april 2018

Dames en heren, jongens en meisjes,
Van harte welkom in het stadhuis. Ik weet niet onder welke valse voorwendselen
u hier naar toe bent gelokt, maar u heeft inmiddels  vast wel een vermoeden van wat
er staat te gebeuren.
Morgen, vrijdag 27 april, viert koning Willem-Alexander zijn 51-ste verjaardag. En dat
vieren we in Almelo mee, met allerlei festiviteiten en met natuurlijk de traditionele vrijmarkt.
U weet ook dat op de dag vóór Koningsdag de al even traditionele Lintjesregen
neerdaalt in heel Nederland, dus ook in Almelo. De 26-ste april is de dag waarop
Zijne Majesteit de Koning Koninklijke onderscheidingen toekent
aan mensen die dat in zijn ogen, en in die van hun omgeving, hebben verdiend.
Wie zo’n onderscheiding ontvangt, is daar meestal ontzettend trots op.
En daar heeft ‘ie alle reden toe. Want je krijgt zo’n onderscheiding niet zo maar.
Je moet er wat voor hebben gedaan, en de aanvragen worden altijd goed beoordeeld.
Je krijgt zo’n onderscheiding omdat je bijzondere verdiensten hebt, die grote
maatschappelijke betekenis hebben. Het gaat dus niet om wie je bent, maar
om wat je hebt gedaan.
Het gaat om mensen die de samenleving een stukje beter, een stukje rijker hebben
gemaakt. Almeloërs die zich belangeloos inzetten voor anderen. Ze doen het
omdat ze iets willen betekenen voor anderen, en ze zijn daarom
van onschatbare waarde voor de samenleving.

Eén van die  Almeloërs was Bayram Arslan. De heer Arslan is helaas onlangs
overleden maar zijn familieleden zijn hier. Al vanaf 1992 was hij als vrijwilliger
actief in tal van organisaties, comités en verenigingen. Bayram Arslan was ook een
dichter. Een bijzonder zachtaardige, lieve en ook intelligente man.
Hij werd geboren in een klein bergdorpje in Turkije waar hij in zijn jeugd geen kans kreeg
om zijn talenten te ontwikkelen. Op zijn twaalfde werkte  hij al in een weverij in Denizli
en na zijn militaire dienstplicht kwam hij als gastarbeider naar Nederland waar hij zijn
hele werkzame leven werkte als textielarbeider bij Ten Cate. Hij zette direct een
boekencollectie op voor de bewoners van Casa Cortina, een wooncomplex voor
gastarbeiders, en startte een sportgroep.
Het is het begin van 25 jaar vrijwilligerswerk waarmee hij groot aanzien verwierf in de Turkse
gemeenschap en waardoor hij een grote positieve bijdrage leverde aan de verhouding
tussen de Almelose en Turkse gemeenschap.  De stichting Werkgroep Ouderen Almelo,
voorheen het Platform Turkse Senioren, het Lokaal Comité Dag van de Ouderen,
de Seniorenraad, de stichting Turkse Senioren Overijssel, de werkgroep van Apart Naar Ook
Samen (VANOSA), de projectwerkgroep Turks Dorp, dat de stimuleringsprijs Zilveren Kracht
van de provincie Overijssel won en oprichter en voorzitter van de dansgroep Zeybek,
dat de traditionele arendsdans uitvoert, waarbij de dansers gevoelens
overbrengen over zaken die niet mogen worden gezegd, oftewel: het onbereikbare.
Bayram Arslan was nooit uitgesproken of dominant aanwezig. Hij was een
bedachtzame en beschouwende man, zonder agressie. Hij sprak niet veel, maar
als hij iets zei met zijn zachte stem ging het er meestal over om met mildheid naar een
vraagstuk te kijken. Hij haalde vaak de angel uit een gesprek. Een vredestichter en
een bruggenbouwer in een omgeving waar de emoties soms hoog kunnen oplopen.
Zijn gevoel voor humor was een waardevolle eigenschap voor het beslechten
van vooroordelen.
Bayram Arslan kwam op voor mensen die anders onvoldoende worden gehoord.
Door voorlichting te geven, probeerde hij te voorkomen dat ouderen in zee gingen
met onbetrouwbare zorgaanbieders. Hij hielp met het invullen van formulieren. In al die
jaren heeft hij zo heel wat mensen uit de financiële en uit de zorgproblemen geholpen.
Hij begreep het gevoel van verdriet en eenzaamheid van de oudere  gastarbeiders
in een ver land die niet meer terug kunnen keren naar de plek waar ze
zijn opgegroeid, behalve om hun laatste reis te maken om er te worden begraven.
Dames en heren, vanwege de grote verdiensten van Bayram Arslan op het terrein
van de culturele integratie, heeft Zijne Majesteit Koning Willem-Alexander
besloten hem te benoemen tot Lid in de Orde  van Oranje Nassau.


Bep van Apeldoorn. U bent al 50 jaar maatschappelijk actief en wordt zeer gewaardeerd
om uw inbreng die altijd positief is. U bent 1e scriba van de Oecumenische Gemeente
de Bleek, lid van de Raad van Advies van De Wonne, vrijwilliger bij De Zonnebloem, u
was 10 jaar voorzitter van de Vrijzinnig Godsdienstigen en jaren lang actief in de
volleybalwereld, als bestuurder en als trainer/coach. En dat is nog maar een
kleine greep uit uw vele onbaatzuchtige werkzaamheden ten behoeve van de samenleving.
Als voorzitter van de Vrijzinnig Godsdienstigen vervulde u altijd de rol van verbinder
en bemiddelaar, met name in de bloedgroependiscussie. Na afloop van uw termijn
als voorzitter kon uw jarenlange bestuurlijke ervaring, uw probleemoplossend vermogen
en uw positieve instelling niet worden gemist, en werd u dus gevraagd als scriba van
de Bleekkerk. U bent iemand die wil door ontwikkelen en veranderen. Steeds op
zoek naar eigentijdse belevingen van het geloof en ruimte biedend aan het experiment en
nieuwe ontwikkelingen. U toont zich een deskundig en betrouwbaar gesprekspartner
en komt altijd met aanscherpingen en ideeën. Bescheiden als u bent, zal u zich
daar echter nooit op laten voorstaan.
Mensen die met u samenwerken, noemen u een open en gezellige man die zelden
negatief is en altijd vooruit kijkt, gewoon heel prettig om mee samen te werken. U heeft
ongelooflijk veel energie, ziet altijd kansen en haalt het positieve in andere mensen
naar boven. Tegelijkertijd houdt u van structuur en van een degelijke organisatie. Kortom:
de ideale vrijwilliger en bestuurder. Dat kwam heel goed van pas bij de volleybalvereniging
de Zwaluwen, tegenwoordig VC Aastad. Daar zat u niet alleen in het bestuur, maar was u
ook scheidsrechter en trainer/coach, vaak van 2 teams tegelijk, en dan op landelijk niveau.
U was trouwens ook nog voorzitter van de Organisatie  Internationaal Volleybaltoernooi van
de Zwaluwen, een in binnen- en buitenland gewaardeerd toernooi dat elk jaar
tussen kerst en oudjaar werd gespeeld en dat onder een andere naam nog steeds bestaat.
U neemt uw vrijwilligerswerk zeer serieus. Als coach van het dames volleybalteam
presteerde u het om uw vrouw, die in het team zat, onmiddellijk te wisselen toen zij geen
zin had om uw aanwijzingen op te volgen. Stuurs zaten jullie naast elkaar op de bank.
De teamgenoten begonnen zich zorgen te maken of dit gevolgen
kon hebben voor het huwelijk. Maar Diny riep: thuis is hij anders, hoor.
Beste meneer Van Apeldoorn, gezien uw jarenlange inzet voor vele maatschappelijke
verenigingen, heeft Zijne Majesteit Koning Willem-Alexander
besloten u te benoemen tot Ridder in de Orde van Oranje-Nassau.



De kerstboom in de Stadsvijver bij restaurant Kreta. De sfeerverlichting in de binnenstad.
Het beachvolleybaltoernooi op het Centrum. Wat hebben die met elkaar gemeen?
Ze kosten alle drie geld. En daarvoor heb je iemand nodig die op de centjes let.
En die het liefst ook nog allerlei andere hand en spandiensten verricht. Dames en
heren, jongens en meisjes: dat is John Bonthuis. Inmiddels zo’n beetje het langst
zittende bestuurslid van alle ondernemersverenigingen die wij in de binnenstad
hebben gehad en Almeloër in hart en nieren.
Mensen die het kunnen weten, noemen u een uiterst betrouwbaar en integer persoon, die zeer
bevlogen was en nog steeds is als het gaat om de ontwikkelingen in de binnenstad.
Met als doel: tevreden ondernemers en tevreden klanten. Een gepassioneerd mens
op wie je altijd een beroep kunt doen, een zeer aimabele man en een uitstekend penningmeester.
In vergaderingen begint u uw betoog meestal op een sombere toon. Vaak waarschuwt u
voor negatieve resultaten. Dat men zich aan de begroting moet houden omdat er anders
tekorten ontstaan. Maar aan het eind van het jaar komt u dan altijd met de verrassing
dat het jaar met een aardig positief saldo kan worden afgesloten, wat dan
gepaard gaat met een glimlach. Als een echte schatkistbewaarder.
Nauwgezet en accuraat.
Voor elk overleg of idee staat u paraat, zeven dagen per week. Zo heeft u een
grote bijdrage geleverd aan de invoering van de reclamebelasting en de oprichting
van Centrum Almelo Actief. Meestal zegt u dat u erg druk bent, maar dan zegt u
“Ik doe het wel, hoor…”
Veel ondernemers zullen weten wat u allemaal doet, maar of ze werkelijk beseffen wat
de omvang van uw werkzaamheden en inzet zijn, is maar de vraag. Voor al dat werk,
waar u heel veel tijd in hebt gestoken, uw betrokkenheid en accuraatheid is de binnenstad
u heel veel dank verschuldigd. U bent een voorbeeld voor andere vrijwilligers. Elke klus die
u wordt gevraagd, doet u met verve en veel plezier en altijd met een goed humeur.
Uw goede werk zorgde er voor dat steeds meer organisaties bij u aanklopten,
bijvoorbeeld de Woonboulevard, en zelden weigerde u een verzoek.
Het is dan ook met veel plezier dat ik mag melden dat Zijne Majesteit
Koning Willem-Alexander u heeft benoemd tot Lid in de Orde van Oranje-Nassau.


Afgelopen weekeinde heb ik genoten van het jubileumconcert in de Grote Kerk van
het Almelo’s Christelijk Mannenkoor en het Almelo’s Mannenkoor, die allebei 100 jaar
bestaan. Hechte vriendenclubs, die de sterren van de hemel zingen. Er gaan heel veel uren
vrijwilligerswerk zitten in het organiseren van zo’n groot concert, en één van de vrijwilligers is
al vanaf 1979 secretaris of bestuurslid van het Almelo’s Mannenkoor: Jan van Dael.
Ook bij het 75-jarig bestaan was hij de drijvende kracht achter het jubileumboek waarin
je al kon lezen over de rijke geschiedenis van het koor, met optredens in stad en
ommeland, nationaal en internationaal. U was al die tijd medeverantwoordelijk voor
de contacten met zusterkoren in binnen- en buitenland, de organisatie van optredens en
koorreizen en voerde de functie van secretaris voorbeeldig en consciëntieus uit. Gedurende
de lange tijd dat u lid bent, heeft u zich voor de volle honderd procent gegeven aan het koor.
U was onder andere betrokken bij de aankoop, de inrichting , het onderhoud en later ook
weer bij de verkoop van het AMK-gebouw. U kunt met recht een belangrijke
maatschappelijke steunpilaar binnen het koor worden  genoemd.
Dan heb ik nog niet eens gehad over het muziektheater Servus, waarvan u als koorlid betrokken
bent geweest sinds de oprichting in 1985, en waar u ook verantwoordelijk bent geweest
voor diverse interne commissies, waaronder de kledingcommissie waar de kostuums werden
gemaakt in een eigen atelier. Ook hielp u lange tijd met het opbouwen van de decors. U was
één van de promotors van de uitwisselingen met de zustervereniging in Market Harbourough.
U regelde onder andere de gastgezinnen. Tot op heden heeft u nog contacten en
regelmatig kon bij u op de oprit een caravan worden waargenomen met een Engels kenteken.
Cultuur kost geld en daarom is het goed dat het Prins Bernard Cultuurfonds er is.
U was jarenlang coördinator van de jaarlijkse Anjeractie van het Prins Bernard Cultuurfonds
en vormde de spil van de collecteorganisatie in Almelo. Een veelomvattende taak die u meer
dan 25 jaar met veel enthousiasme, inzet en precisie heeft uitgevoerd. Uw grote kennis en
ervaring, uw goede contacten met culturele verenigingen, leidden steevast tot goede
opbrengsten. Mensen die het kunnen weten, noemen u een sterke persoonlijkheid en
een sociaal voelend en meelevend mens. Daarom ben ik blij u te kunnen melden dat
Zijne Majesteit Koning-Willem Alexander u heeft benoemd tot Lid in de Orde van Oranje-Nassau.



Anneke Haitjema, beter bekend als mevrouw Haitjema, of juf Haitjema, want u heeft
heel veel kinderen in Aadorp bij u in de klas gehad als schooljuffrouw op de basisschool.
Daarbij ging u verder dan wat normaal verwacht kan worden van een leerkracht. Er zijn
meerdere verhalen over leerlingen waar u extra aandacht aan besteedde door ze gratis
bijles te geven, waardoor ze toch geen jaar over hoefden te doen. Door met een jongen met
dyslexie maandenlang tussen de middag oefeningen te doen om hem zo te helpen beter om
te gaan met zijn leerhandicap. Ouders zijn nu nog dankbaar dat er
zo’n goede leerkracht was met inzicht en inzet voor haar leerlingen.
Mevrouw Haitjema, u wilt iets goeds doen voor uw medemens, en daar zat er bij u al heel v
roeg in. Namelijk vanaf uw twaalfde, toen u in de krant las over de zieke mevrouw Schoppert
die al sinds haar vroege jeugd verlamd in een bed lag in Eugeria. U begon toen die mevrouw
wekelijks te bezoeken en u bleef dat doen tot haar overlijden tientallen jaren later. Op uw
twaalfde begon u dus als mantelzorger en vrijwilliger en dat bent u altijd blijven doen.
U staat oudere en hulpbehoevende, vaak alleenstaande mensen bij door ze naar het ziekenhuis
te begeleiden, boodschappen te doen, de administratie en de was te doen. Op zon- en
feestdagen nodigt u alleenstaanden en eenzamen uit, zodat ze niet alleen hoeven te zijn en voor
al die mensen bent u telkens weer een lichtpuntje. Dat doet u op uw eigen, bescheiden manier.
U houdt van bloemen en daar laat u vele anderen ook altijd van meegenieten.
Elke week koopt u bloemen om daar mooie composities van te maken, vervolgens
gaan die naar mensen die ziek of eenzaam zijn. In december bent u daar echt heel druk
mee, want dan maakt u zo’n zeven tot tien kerststukjes waar u anderen mee verblijdt.
Om te voorkomen dat iemand twee keer achter elkaar en zelfde soort bloemstuk krijgt,
houdt daar een precieze administratie van bij.  Het is bijzonder troostend voor mensen,
die bijvoorbeeld net hun partner zijn verloren, dat iemand bij je op bezoek komt met
een zelfgemaakt bloemetje.
Bij de Hervormde Vrouwendienst, de HVD waarvan u al meer dan 40 jaar lid  bent,
wordt elk jaar een kerstviering gehouden in de Aakerk, waarbij het de vaste gewoonte is
dat er na de pauze een vrij kerstverhaal wordt verteld. Die taak heeft u jaar in jaar uit voor
uw rekening genomen. Elke keer komt u weer met een pakkend kerstverhaal,
dat u altijd op boeiende wijze weet te vertellen, passend bij de actualiteit en de
geloofsovertuiging van de aanwezigen.
Beste mevrouw Haitjema, gezien de lange tijd dat u mantelzorger en vrijwilliger bent geweest,
heeft Zijne Majesteit Koning Willem-Alexander besloten u te benoemen tot Lid in de
Orde van Oranje-Nassau.



Dan gaan we nu naar een absolute doorzetter die laat zien dat een beperking je niet in
de weg hoeft te staan om te bereiken wat je wil. Bianca Stokkingreef reist al jaren stad en
land af om haar vrijwilligerswerk te doen onder andere op het gebied van sport maar vooral
voor het geven van informatie en voorlichting met als voornaamste doel dat ook andere
mensen die blind of slechtziend zijn kunnen reizen waarheen ze maar willen. Onder andere
door trainingen te geven aan chauffeurs in het openbaar vervoer over toegankelijkheid.
Belangrijk onderdeel in die training is de bejegening van mensen met een visuele beperking door
chauffeurs. De training werd gegeven door vrijwilligers van de stichting Zet die de chauffeurs
meenamen in hun eigen leef- en reiswereld. U stak met kop en schouders boven de
vrijwilligers uit, volgens de mensen van die stichting, vanwege uw gave om anderen op een
vlotte en humoristische manier mee te nemen in de praktijkdelen van de training. Met lef nam
u de cursisten op sleeptouw om hen te laten zien wat u meemaakt op reis. Vaak werd er
nog lang nagepraat na zo’n training. Ook bij een gastcollege op de Nationale Hogeschool voor
Toerisme en Verkeer maakte u een enorme indruk, vooral vanwege uw power en uw humor.
Als ambassadeur van KNGF geleidehond bent u trouwens ook van grote waarde geweest
voor de Efteling waar u de toegankelijkheid van elke attractie hebt onderzocht waarna
er wezenlijke positieve veranderingen zijn doorgevoerd waar iedereen van profiteert.
Met uw eigen geleidehond reist u als ambassadeur rond om de acceptatie en bekendheid
van de geleidehonden te vergroten. Op beurzen, evenementen, op scholen en bij serviceclubs
geeft u op een zeer enthousiaste manier voorlichting. Uw verhaal laat altijd een blijvende indruk
achter en zo maakt u de maatschappij begripvoller voor het belangrijke werk van geleidehonden.
U bent een behoorlijk fanatieke sporter, heb ik me laten vertellen, een topper in de nationale en
internationale wereld van showdown en goalbal, speciale sporten voor visueel gehandicapten.
Het was alleen te danken aan een de greencard-regels dat u niet kon worden opgenomen
in het Amerikaanse goalbalteam, tot verdriet van de Amerikaanse speelsters. En als bevlogen
verenigingsbestuurder had u er heel veel voor over om ook andere mensen met een beperking te
laten genieten van hun sport.
De lijst van uw vrijwilligersfuncties is te lang om hier op te noemen, maar één wil ik nog
wel noemen, namelijk uw werk als verslaggever voor Radio509, een station waar alle
programma’s worden gemaakt door mensen met een visuele beperking.
Niet alleen achter de microfoon maar ook achter de redactietafel.
Kortom, u bent van vele markten thuis en bent altijd bereid u op velerlei gebieden in te zetten voor
de goede zaak. Een vrijwilliger die je elke organisatie gunt. Om met Erica Terpstra te spreken:
een echte kanjer!
Het is om die reden, beste mevrouw Stokkingreef, dat Zijne Majesteit
Koning Willem-Alexander heeft besloten u te benoemen tot Ridder in de Orde van Oranje-Nassau.



Dan komen we aan nog zo’n duizendpoot. Willy Pigge. Ook van u is het ondoenlijk
om al uw functies en vrijwilligersklussen op te noemen. Daarom volsta ik met een
kleine greep daaruit. Waaronder het voorzitterschap van niet één maar twee
ondernemersverenigingen. Eén in Vroomshoop, waar u tot uw pensionering directeur
was van De Groot Groep, en de Industriële Kring Vroomshoop weer tot bloei bracht en
één in uw woonplaats Bornerbroek, waar u oprichter en voorzitter was van
ondernemersvereniging De Doorbraak, met nota bene 110 aangesloten bedrijven. Als
inspirerende voorzitter zag en ziet u het belang van het verenigen van mensen met dezelfde
doelstellingen. U wist precies hoe u uw leden in staat kon stellen optimaal te functioneren met
hun eigen bedrijven. Ook zorgde u ervoor dat beide verenigingen waardige gesprekspartners
van de gemeenten Twenterand en Almelo zijn. Mede door uw inzet en betrokkenheid hebben
de groei en bloei van Vroomshoop en Den Ham verder gestalte kunnen krijgen. Dat kon ook
tot stand komen door uw vastberadenheid en doorzettingsvermogen, gekoppeld aan uw
innovatief strategisch inzicht. U bent een ondernemer in hart en nieren. Nuchter en met hart
voor de mensen in het bedrijf. U zag de waarde van een bedrijf niet alleen in stenen, maar
had juist oog voor de mens. Investeren in mensen, dat deed u al voordat Social Return On
Investment bestond.
Ondanks al uw drukke werkzaamheden deed u wel altijd uw best om op tijd
thuis te komen. Voorlezen bij uw kinderen voor het naar bed gaan, was een vast ritueel.
In Bornerbroek was u mede-initiatiefnemer van het Kulturhus en het behoud van de sportzaal
De Latei, wat u zeer voortvarend heeft opgepakt, zoals u dat eigenlijk met alles doet, en u heeft
er drie jaar lang zeer veel energie in gestoken. Mede dankzij uw contacten en uw vermogen om
met de vuist op tafel te slaan, is de sportzaal behouden en is het Kulturhus Bornerbroek een
bloeiende stichting. U besteedt er nog steeds veel tijd aan en gaat nog steeds een stevig
gesprek niet uit de weg. Maar u kunt juist ook met veel tact een ingewikkelde kwestie tot een
goed einde brengen. Maar…u wilt wel graag zelf de touwtjes in handen houden.
U bent een zeer bekwaam bestuurder die zich met veel enthousiasme inzet voor uw dorp.
Ook bijvoorbeeld bij RKSV en gymnastiekvereniging Ledo. U staat bekend als iemand die
altijd behulpzaam is. Om als gemeente met u samen te werken, was altijd heel prettig.
Gesprekken verliepen altijd zeer plezierig en constructief. Zo bent u van onschatbare waarde
geweest toen het Kulturhus een andere koers moest gaan varen om financieel gezond te worden.
Geachte heer Pigge, door de wijze waarop u zich geruime tijd ten bate van de samenleving
heeft ingespannen, heeft Zijne Majesteit Koning Willem-Alexander
besloten u te benoemen tot Ridder in de Orde van Oranje-Nassau.



Een mensenmens met een heel groot verantwoordelijkheidsgevoel. Altijd bereid tot helpen.
Treedt nooit op de voorgrond en cijfert zichzelf steeds weg. Geachte mevrouw Ubels,
beste Corrie, ja, dit gaat over u. Tante Corrie, zoals u vroeger werd genoemd door de
gasten van pension Ubels in de Adastraat. Als er een beroep werd gedaan op uw
gastvrijheid en er geen kamers meer vrij waren, wist u samen met uw man toch altijd opvang
te regelen. Een zeer warm en betrokken persoon voor al uw gasten, met een innemende glimlach
en voor iedereen toegankelijk. U plaatste zich altijd in de schoenen van de ander die hulp nodig
had. Het maakte u niet uit wie je was of wat je deed.  Uw stelling was: als die ander hulp nodig
heeft, hoe kan ik hem dan weigeren? U kwam wel altijd handen tekort, maar redde het om het
uiteindelijk iedereen naar hun zin te maken. Aan de bar, in de eetzaal en in de keuken was u altijd
bezig met mensen. Als er jonge kinderen waren, nam u door uw warmte en vriendelijkheid het gevoel
van ontheemd zijn bij hen weg. U wist ze altijd te verwennen door ze te trakteren op een ijsje of met
extra beleg en boter op hun boterhammen. Door uw aanwezigheid en aandacht, en ook die van
uw man, wist u het vertrouwen van uw gasten te winnen. Ze voelden zich er veilig en wisten dat
als iemand ooit hulp nodig had, tante Corrie wel met een oplossing zou komen.
Toen na de onafhankelijkheid in 1975 veel Surinamers naar Nederland kwamen, zocht
de regering om opvangcentra. U melde zich aan. Soms waren er wel honderd mensen
in het pension. Toen de toestroom minder werd, ving u vooral mannen
op die door problemen op straat stonden. Voor hen was u een tweede moeder.
Nadat het pension was verkocht, stortte u zich op het vrijwilligerswerk. Als diaken bij de
Nederlands Hervormde Kerk, bij ontmoetingscentrum De Schouw, bij de Boodschappenmand.
U werd de spil in het werk van de diaconie. Altijd beschikbaar, met een optimisme, een diep
geloof en een taakbesef om dienstbaar te zijn. Door uw openheid en humor was u een
steunpunt voor velen. Met een groot organisatorisch vermogen, met inventiviteit, en
schijnbaar onvermoeibaar.
Iemand zei: Niemand is onmisbaar, behalve Corrie. Daarom, beste mevrouw Ubels,
heeft Zijne Majesteit Koning Willem-Alexander besloten u te benoemen tot
Lid in de Orde van Oranje-Nassau.


Alle gedecoreerden op de trap in het stadhuis

 
Voorpagina
Zie ook:
 Begin van de pagina